Κοινωνία

»

11 χρόνια εκπονείται μελέτη για τις ακτές στη Δυτική Αχαΐα

11/03/2018 21:50

Το πρόβλημα της διάβρωσης των ακτών σε Ανατολική και Δυτική Αχαΐα είναι ένα πρόβλημα διαρκές και ορατό δια γυμνού οφθαλμού, το οποίο κάθε χρόνο επιδεινώνεται, με αποτέλεσμα η ακτογραμμή όλο και να συρρικνώνεται.

Την ίδια ώρα οι διαδικασίες εκπόνησης μελετών για την υλοποίηση αντιδιαβρωτικών έργων, η εξασφάλιση χρηματοδότησης και εν τέλει η εκτέλεση παρεμβάσεων απαιτούν χρονοβόρες διαδικασίες, με αποτέλεσμα το κύμα να εξακολουθεί να καταπίνει τις παραλίες.

Τι γίνεται στην Αχαΐα

Είναι γνωστό ότι στα Βραχνέικα,  στον Αλισσό και σε άλλες περιοχές της Δυτικής Αχαΐας το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο. Όπως αναφέρει στο thebest.gr o Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Παραλίας Κάτω Αλισσού Δημήτρης Μπαρμπούνης  την τελευταία δεκαετία η θάλασσα έχει «φάει» περίπου 130 μέτρα στον Κάτω Αλισσό κι έχουν καταστραφεί σπίτια και τουριστικά καταλύματα.

Μελέτες και γραφειοκρατική διαδικασία σε ρυθμούς χελώνας

Το thebest.gr μιλώντας με τον Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας Γρηγόρη Αλεξόπουλος επαναφέρει για μια ακόμα φορά στο προσκήνιο  το ζήτημα των χρονοβόρων γραφειοκρατικών διαδικασιών για την εκπόνηση μελετών και την υλοποίηση παρεμβάσεων.

Υπενθυμίζεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μελέτη του Υπουργείου για τη διάβρωση των ακτών του Κορινθιακού  από την Κόρινθο ως το Ρίο για την οποία αυτή τη στιγμή η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας δεν έχει κάποια ενημέρωση για τη φάση στην οποία  είναι αυτή τη στιγμη.

Από την άλλη, ο Γρηγόρης Αλεξόπουλος δηλώνει πως αυτόν τον μήνα ολοκληρώνεται μελέτη της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας για τη Δυτική πλευρά της Αχαΐας και επόμενο βήμα είναι η αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων ,για την κατασκευή αντιδιαβρωτικών έργων.

Ο Αντιπεριφερειάρχης Αχαΐας διευκρινίζει πως τα χρήματα που θα απαιτηθούν για παρεμβάσεις σε όλη τη δυτική ακτογραμμή είναι πολλά και δύσκολο να βρεθούν στο σύνολό τους, την ίδια χρονική στιγμή, γι αυτό και σε πρώτη φάση θα γίνουν έργα στα σημεία με το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Ταυτόχρονα δίνει έμφαση  στους αργούς ρυθμούς του κράτους και των διαδικασιών , όχι μόνο για μελέτες , αλλά και για την αποκατάσταση ζημιών που συμβαίνουν σε παραλιακές περιοχές. Είναι χαρακτηριστικό ότι  η μελέτη της Περιφέρειας που ολοκληρώνεται τώρα ξεκίνησε να εκπονείται το 2007!Και αφορά  τους Δήμους Πατρέων και Δυτικής Αχαΐας.

«Οι διαδικασίες του κράτους είναι πολυδαίδαλες και όλο το πλαίσιο αναχρονιστικό. Είναι αναγκαίο να γίνει αλλαγή της νομοθεσίας και για τις μελέτες και για την αποκατάσταση ζημιών, ώστε οι παρεμβάσεις να μπορούν να γίνουν πιο γρήγορα» επισημαίνει ο κ. Αλεξόπουλος.

Εξαφανίζονται" παραλίες στη Δυτική Αχαϊα - Η διάβρωση απειλεί κατοίκους και τουρίστες...ΦΩΤΟ

Αχαΐα:Το κύμα καταπίνει τις ακτές – Έντονη η διάβρωση μετά την κακοκαιρία–Καταστρέφονται σπίτια στη Δυτική Αχαΐα–ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟ

Το θέμα επανέρχεται στην επικαιρότητα με αφορμή την παρουσίαση δύο μελετών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων  από την εφημερίδα Καθημερινή. Οι μελέτες αναδεικνύουν την ένταση του προβλήματος σε διαφορετικά σημεία της χώρας: σε ένα τμήμα του Κορινθιακού κόλπου, όπου η παράκτια ζώνη χάνεται με πρωτόγνωρους ρυθμούς. Και σε έξι νησιά του Αιγαίου, σε γνωστές τουριστικές ακτές, όπου η απώλεια της παραλίας ισοδυναμεί με σημαντική απώλεια εισοδήματος.

Η πρώτη μελέτη εστιάζει στην παραλία του Ξυλοκάστρου, καλύπτοντας μια περιοχή 14 χιλιομέτρων που περιλαμβάνει το Ξυλόκαστρο, το Μελίσσι, τη Συκιά και το Καμάρι. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Τηλεανίχνευσης του τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών (επίκουρος καθηγητής Μανώλης Βασιλάκης) σε συνεργασία με το Εργαστήριο Λιμενικών Εργων του ΕΜΠ (αναπλ. καθηγήτρια Βίκυ Τσουκαλά), με τη χρήση καινοτόμων τεχνικών αποτύπωσης των ακτογραμμών σε διάφορες χρονικές περιόδους.

«Μελετάμε τη συγκεκριμένη περιοχή πολλά χρόνια. Είναι μια ακραία, αν μου επιτρέπεται ο όρος, περίπτωση σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα και γι’ αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον», αναφέρει ο κ. Βασιλάκης, που ήταν και ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. «Για να το εξηγήσουμε με απλά λόγια, ο Κορινθιακός είναι μια υποθαλάσσια χαράδρα, που παρουσιάζει τη δεύτερη μεγαλύτερη ταχύτητα διάνοιξης στον κόσμο (της τάξεως των 10-14 χιλιοστών ανά έτος) και αυτό έχει άμεση επίπτωση στην ακτή. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2012 μια υποθαλάσσια κατολίσθηση οδήγησε στην απώλεια μεγάλου μέρους της παράκτιας περιοχής του Δερβενίου, με την κατάσταση να μην είναι πλέον αναστρέψιμη. Η μεγάλη σεισμικότητα που παρατηρείται στην περιοχή ευνοεί τέτοιου είδους συνοδά γεωδυναμικά φαινόμενα που με τη σειρά τους επιταχύνουν τις καταστροφικές συνέπειες που προκαλούνται από ανθρώπινες παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον».

Οι ερευνητές κατέγραψαν τη μετατόπιση της ακτογραμμής στην περιοχή μελέτης σε διαφορετικές χρονικές περιόδους την τελευταία 70ετία, με στόχο να τη συγκεκριμενοποιήσουν και να ποσοτικοποιήσουν τον ρυθμό διάβρωσης σε διαφορετικά τμήματα της παράκτιας περιοχής. Σε τι συμπεράσματα κατέληξαν; «Ο μέσος ρυθμός απώλειας του πλάτους της παραλιακής ζώνης είναι της τάξεως των 18 εκατοστών τον χρόνο. Εντοπίστηκαν, όμως, σημεία που η υποχώρηση έφθανε έως και τα 70 εκατοστά ετησίως μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οπότε και υπό την απειλή της απώλειας ακίνητων περιουσιών μεγάλης αξίας, ανακόπηκε με κατασκευές είτε ιδιωτών που προσπαθούσαν να προφυλάξουν τις ιδιοκτησίες τους, είτε με πρόχειρες κατασκευές του δήμου, της (τότε) νομαρχίας ή της περιφέρειας. Δυστυχώς, οι παρεμβάσεις έγιναν χωρίς τεκμηριωμένο σχεδιασμό έπειτα από μετρήσεις, όπως συνηθίζεται να γίνεται διεθνώς σε αντίστοιχες περιπτώσεις», λέει ο κ. Βασιλάκης.

«Χαρακτηριστικό είναι ότι σύμφωνα με μαρτυρίες ηλικιωμένων στην περιοχή Πευκιάς του Ξυλόκαστρου υπήρχε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην παραλία ένα γήπεδο ποδοσφαίρου που το χρησιμοποιούσαν οι Ιταλοί για να προσγειώνουν τα αεροπλάνα τους. Από τις αεροφωτογραφίες του 1945 φαίνεται ότι υπήρχε παραλία πλάτους 70 μέτρων, το μεγαλύτερο ποσοστό της οποίας σήμερα έχει εξαφανιστεί».

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το φαινόμενο είναι αρκετά έντονο στις περιοχές των παραθαλάσσιων οικισμών Συκιάς και Μελισσίου. «Η ακτή υποχωρεί αρκετά και ιδιαίτερα από το 1987 έως και σήμερα το φαινόμενο της διάβρωσης γίνεται ολοένα και πιο οφθαλμοφανές. Οι καταστροφές που προκαλούνται στα έργα υποδομής και στις κατασκευές οφείλονται εκτός άλλων φυσικών φαινομένων και στο γεγονός ότι μέσα σ’ αυτές τις δεκαετίες αναπτύχθηκε ο οικισμός πάνω στην ακτή χωρίς ενδεχομένως να γίνει κάποιο έργο προστασίας της. Ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται και στο χωριό Καμάρι», λέει ο κ. Βασιλάκης.

Ανάγκη σχεδιασμού

Πάντως, οι ειδικοί παρατηρούν ότι στη συγκεκριμένη περιοχή το φαινόμενο μπορεί να ανασχεθεί. «Είναι λάθος απλά να τοποθετούμε ογκόλιθους μπροστά από τα σπίτια μας. Χρειάζεται ένας λεπτομερής σχεδιασμός, που να λάβει υπόψη όλες τις παραμέτρους: τον κυματισμό, τους ανέμους, τα θαλάσσια ρεύματα κ.λπ. Αν γίνουν σωστά έργα, εκτιμούμε ότι η ακτή μπορεί να διατηρηθεί για αρκετά χρόνια, χωρίς να σπαταλούνται τεράστια ποσά σε έργα που είναι καταδικασμένα να αποτύχουν», καταλήγει ο κ. Βασιλάκης.

 

 

 

 

 

Σχετικά άρθρα: