Life&the City

»

Μοιράζεται στο thebest στιγμές από την 28χρονη πορεία της στο κανάλι

18/03/2018 23:10

Μάχιμη δημοσιογράφος και ρεπόρτερ του Mega στη Δυτική Ελλάδα, η Ελίζα Καλλίτση έχει ταυτιστεί με το μεγάλο κανάλι, μιας και εργάζεται στο κανάλι από το 1991. Εκεί έζησε σημαντικές στιγμές που έχουν μείνει ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη της.

Πυρκαγιές, σεισμοί, δολοφονίες είναι μόνο κάποια από τα θέματα που κάλυψε. Σήμερα, μιλώντας στο thebest.gr, μοιράζεται σκέψεις και συναισθήματα για όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στο πρώτο μεγάλο κανάλι της ιδιωτικής τηλεόρασης, το οποίο όπως όλα δείχνουν, οδεύει ολοταχώς για κλείσιμο.

«Πιστεύω  ότι υπάρχει ακόμα χρόνος για τους μετόχους, εάν το θέλουν οι μέτοχοι μπορούν να κάνουν την ανατροπή.

Θεωρώ ότι το Mega δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Οι άνθρωποι του, έστω και απλήρωτοι, έμειναν εκεί και το κράτησαν όρθιο. Σε αυτό το κανάλι υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι που έχουν το πείσμα και καταθέτουν ακόμα τις μάχες τους για αυτό.

Δεν είμαι υπέρ των εξιλαστήριων θυμάτων. Δεν είναι ώρα για πανηγυρισμούς όταν μπαίνει ένα λουκέτο και πίσω από αυτό υπάρχουν ανθρωποι. Στο Mega ή οπουδήποτε αλλού.

«Πώς να κλείσεις 28 χρόνια σε μία παράγραφο; Σε ένα κείμενο;» αναρωτιέται.

«Όλοι μας όλα αυτά τα χρόνια στο Mega μάθαμε να μη λέμε πολλά. Άλλωστε η εικόνα είναι αυτή που μένει. Και το μαύρο δε ταιριάζει στο Mega ούτε και σε κανένα άλλο κανάλι.

Ήταν ένα μάθημα ζωής για εμένα αυτά τα 28 χρόνια που έζησα μέσα στο κανάλι. Ένας δρόμος ταχείας κυκλοφορίας με ατελείωτα χιλιόμετρα, ανηφόρες, στροφές. Μάθαμε την τεχνική του ακροβάτη, του σπρίντερ. Του παρατηρητή.

Πιο πολύ χρόνο έχω περάσει με συναδέλφους παρά με φίλους. Στην δουλειά δεν έκανα φίλους αλλά μία οικογένεια. Βρήκα ανθρώπους εκεί που έγιναν στήριγμα μου. Προχωρούσαμε τις ζωές μας μέσα στο κανάλι...Κανείς δεν ήταν μόνος του... Όλοι ήταν μία αλυσίδα και δεν άκουγες ότι κάτι δε μπορεί να γίνει, αλλά ότι θα βρεθεί λύση για το οτιδήποτε.

Με τον κάμεραμαν μου, τον Περικλή Αγγελόπουλο, γιαδ παράδειγμα, ζήσαμε μαζί τη διαδρομή,  στο κόκκινο».

Της ζητήσαμε να θυμηθεί κάποιες από τις σημαντικές στιγμές που έζησε ως ρεπόρτερ.

Η πρώτη μέρα στο Mega

«Η πρώτη μου μέρα στο κανάλι σημαδεύτηκε από μία επίσκεψη του Ανδρέα Παπανδρέου στην Πάτρα, το 1991. Είναι λίγο μετά το ταξίδι στο Χέρφιλντ όταν είχε παρουσιαστεί το πρόβλημα της υγείας του και η Νέα Δημοκρατία το χρησιμοποιούσε εναντίον του.

Υπήρχε η πληροφορία ότι θα πήγαινε να προσκυνήσει στον Άγιο Ανδρέα. Είχα πάρει κάμερα, πήγα εκεί και στη συνέχεια ακολούθησαν κι άλλα κανάλια. Ενώ περιμέναμε όλοι σε μία ευθεία προκειμένου αν βγει από το ναό και να μας κάνει δηλώσεις εγώ έκανα ένα βήμα μπροστά, τον πλησίασα, τον ρώτησα για το πώς η αντιπολίτευση χρησιμοποιούσε το θέμα της υγείας του κι εκείνος μου απάντησε».

H ομολογία του Μανώλη Δουρή για τη δολοφονία του 6χρονου γιου του, στην κάμερα

Πρόκειται για μία υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο. Ο Μανώλης Δουρής καταδικάστηκε πριν από 23 χρόνια ως βιαστής και δολοφόνος του 6χρονου γιου του και αυτοκτόνησε μέσα στη φυλακή.

Την αποτρόπαια πράξη του είχε ομολογήσει στην ρεπόρτερ Ελίζα Καλλίτση και αυτήη ομολόγια του on camera ήταν καθοριστική για την καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου.

«Αρχικά ο Δουρής είχε αρνηθεί ότι σκότωσε τον γιο του. Ομολόγησε όμως τη δολοφονία μετά από μεγάλη πίεση της αστυνομίας. Εκείνο το βράδυ, κι ενώ όλοι νόμιζαν ότι ο Δουρής είναι στο Ναύπλιο, εμείς πηγαίνουμε στο Άργος.

Τον βρίσκουμε στο αστυνομικό τμήμα και ομολόγει μπροστά στην κάμερα. Μέσα από αυτή του την ομολογία on camera καταδικάστηκε».

Όταν ρωτήθηκε στη δική «Καλά, οι αστυνομικοί σε πίεσαν αν ομολογήσεις... και η δημοσιογράφος του Mega σε πίεσε;» έσκυψε το κεφάλι και απάντησε «όχι».

*Η ομολογία από το 4.29 και μετά.

Οι φωτιές στην Ηλεία

«Θυμάμαι πώς όταν πήγαμε να καλύψουμε στην Ηλεία τις μεγάλες πυρκαγιές έβλεπα έναν ουρανό κόκκινο και μαύρο. Ήταν καθαρή τύχη το ότι δε καήκαμε. Από λάθος δεν ακολουθήσαμε το πυροσβεστικό το οποίο στη συνέχεια ακινητοποιήθηκε. Ακολούθησε αυτό που όλοι ξέρουμε.

Καταλήξαμε να ψάχνουμε την οικογένεια ενός ανθρώπου με το φακό. Όχι ως δημοσιογράφοι αλλά ως άνθρωποι».

Ο φονικός σεισμός στο Αίγιο

Ο σεισμός στο Αίγιο το 1995, με ένταση 6,1-6,2 στην κλίμακα Ρίχτερ, έλαβε χώρα τις 15 Ιουνίου, και προκάλεσε 26 θύματα και σοβαρές υλικές καταστροφές.

«Στο μεγάλο σεισμό του Αιγίου είχε πέσει μία πολυκατοικία. Είχαμε το θέμα και καταλήξαμε να βοηθάμε τραυματισμένους ανθρώπους. Δε θα ξεχάσω έναν άνθρωπο μεγάλης ηλικίας που περιέθαλψα και που δε τα κατάφερε».

Η συγκινητική συνάντηση με έναν μετανάστη

«Δε θα ξεχάσω την ευγνωμοσύνη ενός μετανάστη. Μου μίλησε μπροστά στην κάμερα και στη συνέχεια μου χάρισε μία ζωγραφιά του παιδιού του. Το έκανε γιατί όλο αυτό ... ο τρόπος που του φερθήκαμε τον έκαναν να αισθανθεί σημαντικός.

Σφίξαμε τα χέρια και κατάλαβε ότι είχε απέναντι του φίλους. Μου χάρισε κάτι τόσο σημαντικό για εκείνον προκειμένου να μου δείξει τη χαρά και την ευγνωμοσύνη του. Αυτό είναι κάτι που δε μπορείς να το ξεχάσεις».

 

"Ως ρεπόρτερ όλα αυτά τα χρόνια κατάλαβα ότι τα συναισθήματα σου πρέπει να τα διαχειρίζεσαι" λέει η Ελίζα Καλλίτση και συνεχίζει:

«Καλείσαι να δείξεις πολλές φορές απίστευτη ψυχραιμία. Για παράδειγμα, εγώ φοβάμαι τους σεισμούς. Κι όμως όταν βρέθηκα σε ένα μεγάλο σεισμό δεν πρόλαβα να το σκεφτώ.

Όταν βρίσκεσαι για ρεπορταζ, όταν καλύπτεις σοβαρά θέματα, καταλαβαίνεις ότι το δικό σου θέμα, η δυσκολία που μπορεί να αντιμετωπίζεις δε μπορεί να είναι σοβαρότερο από του άλλου.

Γι΄αυτό πολλές φορές λέω ότι σε αυτή τη δουλειά γίνεσαι και παρατηρητής.

Μέσα από αυτή τη δουλειά έζησα πράγματα καιμ καταστάσεις στις οποίες ως άνθρωπος υποκλίνεσαι. Για αυτό το λόγο, το Mega και η πορεία μου σε αυτό ήταν ένα μεγάλο και σπουδαίο μάθημα ζωής».

Με τον Περικλή Αγγελόπουλο

Σχετικά άρθρα: