Life&the City

»

Άλλες εποχές στην παλιά Πάτρα

05/09/2018 03:00

Μια καταπληκτική ιστορία στο ιστορικό θέατρο Λυρικόν στα Ψηλαλώνια διηγείται στο διαδικτυακό γκρουπ patrasmemories ο Άγγελος Σκούρτης. Πρωταγωνίστρια της ιστορίας η Καλή Καλό, (Καλλιόπη Δαμβέργη)  μια προσωπικότητα με προσωπική  διαδρομή που διασχίζει ολόκληρο τον 20ό αιώνα μαζί με την πιο ταραχώδη πολιτική περίοδο στον τόπο που της έτυχε να γεννηθεί και να βρεθεί από μωρό παιδί δίπλα σε ιερά τέρατα: Μαρίκα Κοτοπούλη, Βασίλης Λογοθετίδης, Αττίκ, Σοφία Βέμπο, Σπεράντζα Βρανά, Γιάννης Ρίτσος, Λεωνίδας Κύρκος.

 

Γράφει στην ανάρτησή του ο κ. Άγγελος Σκούρτης:

"Πρωτοειδα Θεατρο μικρο παιδι στο Λυρικον στα Ψηλαλωνια και τι να θυμηθω Τον Αυλωνιτη Βασιλειαδου Φωτοπουλο Σ Βρανα Την Σ Στρατηγου την Καλη Καλο Γιαυτη την υπεροχη γυναικα θα σας πω μια Ιστορια .Βγαινει στην σκηνη να κανει το νουμερο της ( εκανε την Τσιγγανα -Να σας πω την τυχη σας να σας πω. Το ρυζικο σας...Και πεταγεται ενας Ηλιθιος απο την μεση της πλατειας και της φωναζει -Αστα αυτα και πεσμας για τον ποδοσφαιριστη ...και βγαζει στην φορα ενα της μεγαλο οικογενειακο της προβλημα που ειχε με την ανηλικη κορη της Αρχισε να χειροκροτει και να την γιουχαρει ο Οχλος ,και αυτη δινει εναν πηδο απο την σκηνη σαν Ρουκετα και τον πιανει στα χαστουκια και στις μπουνιες και τον εδερνε για 2,3 λεπτα στο Τελος,Τιναζει τα τσιγγανικα ρουχα της και ανεβαινει στην σκηνη και συνεχεισε το ρολο της κανονικα λες και δεν ειχε συμβει τιποτα... Ο Οχλος τωρα ηταν μαζι της ..Αλλαξε... ηταν τωρα με το μερος του ΝΕΟΥ Νικητη και την χειροκροτουσε Αυτα α Ξεχασα εκει πρωτοειδα τον Τζογια την Χατζιαργυρη και τις παραστασεις ΑΠΟΨΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ με τον Μυρατ και την Ζουμπουλακη και την Ζωη Φυτουση που τραγουδουσε Το φερτε μου ενα Μαντολινο ...και το θεατρο Τεχνης του Κουν με το εργο Ποιος φοβαται την Βιρζινια Γουλφ ..Θεικες παραστασεις Θεικες παιδικες και εφηβικες θυμησες."

Το ανοικτό θερινό θέατρο «Λυρικόν» της Πάτρας που λειτούργησε στα Ψηλαλώνια (σημερινή οδό Ν. Τεμπονέρα) για περίπου μισό αιώνα από το 1930 έως το 1978 έχει τη δική λαμπρή κι εν πολλοίς άγνωστη ιστορία. Τα διαθέσιμα στοιχεία για το Λυρικόν από όπου πέρασαν ιερά τέρατα του ελληνικού θεάτρου είναι λιγοστά, ωστόσο και από αυτά φαίνεται την σημασία που είχε για την πόλη αλλά και την φήμη που διατηρούσε σε πανελλαδικό επίπεδο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μόλις τρία καλοκαίρια, από το 1932 έως το 1935, είχε φιλοξενήσει 24 διαφορετικές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου ανεβασμένες μόνο στο Λυρικόν. Ανάμεσά τους φυσικά αριστουργήματα της ελληνικής και παγκόσμιας δραματουργίας όπως: Ο Οθέλλος, ο Οιδίπους Τύραννος, ο Ποπολάρος, οι Βρυκόλακες, ο Αρχοτοχωριάτης, οι Γάμοι του Φίγκαρο, Η Θυσία του Αβραάμ κ.α. Φυσικά από την σκηνή του θεάτρου «Λυρικόν» πέρασα όλα τα μεγάλα ονόματα του θεάτρου μας όπως η Κατίνα Παξινού, η Ρίτα Μυράτ, ο Αιμίλιος Βεάκης, ο Αλέξης Μινωτής και νεώτεροι όπως, ο Βασίλης Αυλωνίτης, η Τζένη Καρέζη, ο Κώστας Καζάκος και πολλοί άλλοι.

 

Από την παράσταση "Γάμοι του Φίγκαρο". Διακρίνονται η Κατρίνα Παξινού, η Ρίτα Μυράτ και η Μιράντα

 

Ανήκε στον θεατράνθρωπο της πόλης Ανδρέα Λοβέρδο ο οποίος τα καλοκαίρια λειτουργούσε το Λυρικόν και την χειμερινή περίοδο νοίκιαζε το Θέατρο Απόλλων για να ανεβάζει παραστάσεις. Η ζωή του θεάτρου σταμάτησε άδοξα το 1978 οπότε και κατεδαφίστηκε για να πάρει τη θέση του μια άχαρη πολυκατοικία όπως αυτές που περικύκλωσαν την πλατεία των Υψηλών Αλωνίων.

 

 

 

Μεσουράνησε μεταπολεμικά τις δεκατείες του ’50 και του ’60 οπότε και φιλοξένησε δεκάδες παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, του Άρματος Θέσπιδος και σημαντικών αθηναϊκών θιάσων που θεωρούσαν «υποχρέωσή» τους να συμπεριλάβουν το Λυρικόν στο πρόγραμμα των καλοκαιρινών τους περιοδειών ανά την Ελλάδα.

Το Λυρικόν δεν ήταν απλώς μια αυλή αλλά είχε μια πλήρως διαμορφωμένη σκηνή με βάθος ώστε οι θίασοι να μπορούν να αναπτύξουν τα σκηνικά τους. Μαρτυρία Πατρινού της εποχής λέει ότι από την μικρή είσοδο της οδού Βύρωνος, με την πόρτα ανοικτή λόγω ζέστης, μπορούσε κανείς να δει τους μεγάλους μας ηθοποιούς να κάνουν το τσιγάρο τους μέσα.

Πάτρα: Η λαμπερή ιστορία του θεάτρου «Λυρικόν»- Τα μεγάλα αστέρια ...