Life&the City

»

Αποφάσισαν να μείνουν όταν έφυγαν από την πόλη οι ΜΚΟ

16/12/2018 10:45

Ο Μανού και η Ινές είναι δύο ξεχωριστοί και σπάνιοι άνθρωποι. Είναι από εκείνους, τους λίγους, που αφήνουν, πίσω την προσωπική τους ζωή και το εγώ τους, αποφασίζοντας να τα δώσουν όλα για έναν σκοπό υπέρτερο, τον άνθρωπο.

Είναι δύο νέοι άνθρωποι, εκείνος 30 και η αδελφή του 26, που ήρθαν στην Πάτρα από το Μπιλμπάο της Ισπανίας, όχι για διακοπές και διασκέδαση αλλά για να προσφέρουν στον συνάνθρωπο. Εν προκειμένω στους πρόσφυγες και τους μετανάστες που διαμένουν στην πόλη μας.

Συναντήσαμε αρχικά τον Μανού στα γραφεία της Κίνησης Υπεράσπισης Προσφύγων-Μεταναστών Πάτρας. Περιμέναμε αρχικά και τους δύο όμως η Ινές έπρεπε να μείνει σπίτι, βλέπετε το ραντεβού ήταν στη 1:00 μετά το μεσημέρι και κάποιος από τους δύο θα έπρεπε να μείνει σπίτι για να ετοιμάσει το φαγητό. Μαγειρεύουν για περίπου 70 ανθρώπους και η ευθύνη να είναι όλα έτοιμα εγκαίρως είναι μεγάλη.

Αφού τα είπαμε με τον Μανού μας κάλεσε σπίτι τους, όπου η πρόσχαρη Ινές μας δέχθηκε την ώρα που στο «τσουκάλι» διατηρείτο ζεστή η φακή, το σημερινό γεύμα το μεταναστών της Πάτρας. Το σπίτι παλιό και φτωχικό, μιας και τα χρήματα που διαθέτουν, από τις οικονομίες τους, δεν είναι απεριόριστα. Η διάθεση όμως για προσφορά και φιλοξενία περισσεύει. Ένα από τα λίγα δωμάτια του σπιτιού τους το έχουν μετατρέψει σε ξενώνα, όπου βρίσκουν στέγη όσοι την έχουν απόλυτη ανάγκη λόγω κάποιου τραυματισμού, ασθένειας κτλ.

Στην αυλή αυτού του σπιτιού παρασκευάζουν, 4 φορές την εβδομάδα, πρωινό και μεσημεριανό για τους πρόσφυγες με υλικά που τους παραχωρεί ο Δήμος, καταστήματα της Πάτρας αλλά και απλοί πολίτες που αναγνωρίζουν το έργο τους και τρέχουν να τους βοηθήσουν (τις υπόλοιπες μέρες οι ανάγκες καλύπτονται απευθείας από τον Δήμο). «Αυτός είναι και ο λόγος που δεχθήκαμε να μιλήσουμε και να προβάλουμε αυτό που κάνουμε. Θέλουμε να παρακινήσουμε και άλλους φορείς, επιχειρηματίες και Πατρινούς να προσφέρουν. Οι ανάγκες για λαχανικά, φρούτα, κρέας, ψωμί κ.α. είναι διαρκείς», μας εξηγούν.

 

Ο Μανού βρίσκεται στην πόλη μας εδώ και περίπου 8 μήνες. Η αδελφή του ήρθε πιο πρόσφατα, μέσα στο καλοκαίρι. «Δεν ξέρω πότε θα φύγω. Τώρα είμαι εδώ και αυτό είναι που μ’ ενδιαφέρει αυτή την στιγμή», μας λέει η Ινές. Υπάρχει ελεύθερος χρόνος να γνωρίσετε την Πάτρα, να διασκεδάσετε; Τους ρωτάω. Η απάντηση μάλλον με ξάφνιασε. «Αν θέλαμε θα υπήρχε, όμως ουσιαστικά περνάμε όλη την ημέρα μας με τους πρόσφυγες. Είτε εδώ ετοιμάζοντας το φαγητό, είτε στα σημεία που τα διανέμουμε, είτε το απόγευμα στο πάρκο της πόλης», σημειώνει ο Μανού. «Εεεε το καλοκαίρι κάναμε κανα μπανάκι, μέχρι εκεί όμως», τον συμπληρώνει η Ινές.

Οι δύο νέοι από το Μπιλμπάο έχουν όμως ένα καλό λόγο να πουν για την Πάτρα και τους Πατρινούς οι οποίοι μοιάζουν αρκετά στις συνήθειες και την νοοτροπία τους με τους Ισπανούς. «Η Πάτρα είναι μια όμορφη και φιλόξενη πόλη. Βλέπω ότι κι εσείς είστε ανοικτοί άνθρωποι, γεμίζετε τα μπαρ και κοιμάστε να μεσημέρια όπως εμείς», μας λέει ο Μανού προσθέτοντας ότι εντυπωσιάστηκε όταν έμαθε ότι υπάρχει νόμος που καθορίζει στην Ελλάδας τις ώρες κοινής ησυχίας...

Τα δύο αδέλφια από το Μπιλπάο αποφάσισαν να μείνουν στην πόλη μετά την εκκένωση των χώρων όπου διέμεναν οι μετανάστες παρά το γεγονός ότι οι ΜΚΟ Foodkind και Docmobile αποφάσισαν να φύγουν τότε για άλλες πολιτείες προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε περισσότερους πρόσφυγες. «Το σκέφτηκα εκείνη την περίοδο, μήπως πρέπει να φύγω κι εγώ, ωστόσο ένιωσα άσχημα για όσους θα έμεναν πίσω χωρίς καμία βοήθεια. Έτσι αποφασίσαμε, αφού μπορούμε, να το κάνουμε, να μείνουμε. Είμαστε χαρούμενοι που μείναμε», μας εξηγεί ο Μανού.

Ο 30χρονος περιβαλλοντολόγος αρχικά ήρθε στην Πάτρα για να μείνει κανα μήνα, όμως στην πορεία, και όταν διαπίστωσε από κοντά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έμεναν τότε στην αχαϊκή πρωτεύουσα οι εκατοντάδες πρόσφυγες, δεν του έκανε καρδιά να φύγει. «Είναι άδικο που είναι εδώ, που δεν είναι με τις οικογένειές τους, που ζουν όπως ζουν, που οι συνεντεύξεις για τα χαρτιά τους αργούν έως και δύο χρόνια. Αν μπορώ να κάνω κάτι για να τους βοηθήσω θα το κάνω. Έστω μια μικρή διαφορά. Άλλωστε εμείς μπορούμε ανά πάσα στιγμή να γυρίσουμε πίσω στην Ισπανία, στους δικούς μας ανθρώπους και να συνεχίσουμε την ζωή μας. Αυτοί όμως όχι», σημειώνει ο Μανού.

 

Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι εύκολα και για τους ίδιους. Η Ινές και ο Μανού δεν πληρώνονται από κάποια οργάνωση για να προσφέρουν. Όλα τα προσωπικά έξοδα της καθημερινότητάς τους βγαίνουν από την τσέπη τους. Έχουν όμως αποφασίσει όλες τις οικονομίες τους να τις ξοδέψουν σε αυτή τους την αποστολή.

«Δούλευα στην Αμερική σε χωράφι με μαριχουάνα. Εκεί είναι νόμιμη η καλλιέργεια για ιατρικούς σκοπούς. Πολλά από τα χρήματα που έβγαλα τα χρησιμοποιώ εδώ σε αυτή μας την προσπάθεια», μας εξηγεί η 26χρονη Κοινωνική Λειτουργός από το Μπιλμπάο. «Είμαι σίγουρος ότι όταν τελειώσουν τα λεφτά, κάτι άλλο θα βρω. Έκανα οικονομίες, δεν ξέρω κι εγώ γιατί. Να τελικά γιατί τις έκανε», προσθέτει από την πλευρά του ο Μανού.

Εδώ λοιπόν μέχρι να τελειώσουν τα χρήματα, μετά ποιος ξέρει που. Είναι το μότο των δύο νεαρών Ισπανών που νιώθουν πράγματι ότι με τις μικρές τους δυνάμεις μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Οι δυσκολίες και οι αντίξοες συνθήκες δεν τους πτοούν. Το αντίθετο μάλλον τους πεισμώνουν για να συνεχίσουν.

Έρχεται όμως χειμώνας και γνωρίζουν καλά ότι οι ανάγκες σε τρόφιμα, ρούχα και είδη ατομικής υγιεινής αυξάνονται. Όποιος θεωρεί ότι μπορεί να συμβάλει στο έργο τους και το έργο των υπόλοιπων Ελλήνων εθελοντών, μπορούν να επικοινωνήσουν με την Κίνηση Υπεράσπισης Προσφύγων-Μεταναστών Πάτρα. Τα γραφεία της βρίσκονται στην Ιωάννου Βλάχου 19. Εκεί ο Νίκος Παπαγεωργίου και η παρέα του θα μπορέσουν να σας κατευθύνουν για το πώς μπορεί να βοηθήσετε.

Σχετικά άρθρα: